Obrazek pierwszy, godzina 20.00

Samochód skręca z Piłsudskiego w Szpitalną. Nagle robi się bardzo jasno. Jak nigdy. Światło z latarni odbija się od leżącego dookoła śniegu i robi się prawie jak w bajce. Jeszcze tylko brakuje Królowej Śniegu w saniach, przytulającej do siebie Kaja – taka myśl przez chwilę przemyka mi przez głowę. Po chwili materializuje się w bardzo wykrzywionej formie. Widzę, jak nadjeżdża samochód, a za nim… rząd trzech połączonych ze sobą sanek, na których siedzą jakieś postaci. Jest mróz, ale skóra jeszcze bardziej cierpnie mi z zimna. Co będzie, gdy ktoś spadnie z sanek i wpadnie pod koła mojego samochodu? Co będzie, gdy ktoś nadjedzie z tytułu, nie wyhamuje na śniegu i nieopatrznie wjedzie w niewidocznych saneczkarzy? W czeskim serialu sprzed wielu lat „Szpital na peryferiach ” występował sędziwy doktor, który zwykł był mawiać: Gdyby głupota miała skrzydła, to fruwał(a)by Pan(i)jak gołębica”. I niech to posłuży za komentarz do tego typu „kuligu”. 

Obrazek drugi, dwie minuty później

Przecieramy z żoną oczy ze zdumienia i… radości. Jest pierwszy stycznia, czyli teoretycznie dzień wolny od pracy. A to nagle naszym oczom ukazuje się pług. Dojeżdża do kresu Ząbkowskiej, zawraca, a potem kieruje się w stronę Kosynierów. Jednak ktoś traktuje poważnie swoje obowiązki. I to w Nowy Rok.

Obrazek trzeci, godzinę później

Święta mają to do siebie, że człowiek mało się rusza, za to za dużo pochłania pokarmów. Ubieram więc górskie buty, zakładam ciepłą kurtkę i wyruszam na zimowy spacer po Markach. O ile jezdnie są odśnieżone, to na chodnikach, o które powinni zadbać właściciele posesji, leży mnóstwo śniegu. Teraz już wiem, dlaczego nad ranem  ludzie wędrowali do kościoła maszerując po ulicy. Idę w ich ślady. Skręcam w ul. Zosi. Mój wzrok przyciąga światło, które świeci się  przy dość ciemnej w sumie ul. Protazego. To maryjna kapliczka. Wstyd. Miałem o niej napisać dwa miesiące temu. Zrobiłem nawet jesienne zdjęcie, które dopiero dziś publikuję.

Ta fotografia nie oddaje jednak piękna zimowej scenerii. W czasie zaśnieżonej nocy oświetlona kapliczka jest dla pieszych tym, czym dwieście lat temu dla żeglarzy latarnie morskie. Coś naprawdę pięknego. Tak – właśnie tu, w Markach

Tadeusz_1972

Za oknem już słychać petardy i widać race, za kilkanaście godzin zegar wybije dwunastą. W ostatni dzień Starego Roku Waszego bloggera dopadła garść refleksji – oczywiście związanych z naszym miastem. Płynie z nich jeden wniosek -  to był rok, w którym spotkałem bardzo ciekawych ludzi, z którymi udało się sporo w Markach zrobić.

Zaczęło się od pisania blogu. Przy jakiejś okazji zaczepiłem Neurona (Jacka Orycha). Od słowa do słowa i tak zadzierzgnęliśmy więzy dobrej znajomości. Potem dzięki internetowemu forum poznałem Oszczepnikosa (Szczepana Ostasza). W jeden z letnich dni usiedliśmy we czworo (Moja Lepsza Połowa reprezentowała płeć piękną) i tak narodziła się akcja „Tak dla Obwodnicy Marek”. Patrząc z dzisiejszej perspektywy myślę, że porywaliśmy się z motyką na słońce. Nie widzieliśmy, czy uda nam się skutecznie zorganizować akcję, czy przebijemy się do mediów, czy zdobędziemy poparcie mieszkańców miasta, wreszcie – czy inicjatywa przyniesie upragniony skutek. A jednak się udało. Oczywiście dziś nie mamy tylko 100-procentowej pewności, czy obwodnica Marek zostanie wpisana do rządowego programu budowy dróg. Zostaliśmy zauważeni przez polityków i drogowców, a wiele znaków na niebie i ziemi wskazuje, że prace projektowe ruszą już w 2010 r. Będzie to wówczas nasz wspólny sukces – sukces wszystkich mieszkańców Marek, którzy potrafili się skrzyknąć oraz zrealizować nietypową i pozytywną akcję drogową.

Tak naprawdę inicjatywa „Tak dla Obwodnicy Marek” okazała się potem trampoliną do innych działań, który wprawdzie  kosztowały sporo energii i nieprzespanych nocy, ale… było warto. Jesienią dzieciakom z podstawówek rozdaliśmy odblaski, zimą zaczęliśmy wydawać „Newslettera M@reckiego”, a przed Bożym Narodzeniem wypaliła akcja „Św. Mikołaj mieszka w Markach”, dzięki której najmłodsze pokolenie z ubogich rodzin otrzymało (dzięki Waszej hojności) prezenty gwiazdkowe. Przy tej okazji objawił nam się talent Oli Nizioł, która wzmocniła kobiece skrzydło Grupy Marki 2020.

Co w 2010 r.? Dużo ciekawego, zaręczam. Pomysłów nam nie brakuje. Oby tylko starczyło nam energii i czasu… Czego sobie i Wam, Drodzy Czytelnicy, życzę

Tadeusz_1972

Od 1 stycznia (no może od 2) przez dwa lata konserwacją oświetlenia ulicznego w Markach będzie zajmować się warszawska firma Elzar. Przypomniałem sobie, że w dokumentacji przetargowej znalazł się zapis, który zobowiązuje zwycięzcę konkursu do podania numeru telefonu, gdzie mieszkańcy będą mogli zgłaszać ewentualne uszkodzenia. Ponieważ Nowy Rok jest już za pasem, przed Wigilią wystosowałem do urzędu miasta prośbę o podanie telefonu do firmy oraz – tak na wszelki wypadek – do miejskich służb, odpowiedzialnych za taką tematykę. Odpowiedzi jeszcze nie dostałem, ale urząd prosi o cierpliwość. Nie ma sprawy. Pamiętajmy jednak, że do Nowego Roku zostało niewiele czasu, a sprawa wcale nie jest skomplikowana.

Ps. A może jednak skorzystać z rozwiązania, które wprowadziły Ząbki? Na stronie internetowej sąsiedniego miasta można zgłaszać niedziałające latarnie.

Tadeusz_1972

Na mapie Marek pojawia się nowy punkt usługowy. Jadąc z ul. Szpitalnej trzeba za przedszkolem skręcić w ul. Telimeny, przebrnąć przez drogę pełną wertepów, by zobaczyć nowy budynek, a na płocie reklamę ze zgrabną brunetką. Panowie już się zainteresowali? Uprzedzam – to jednakowoż oferta skierowana zarówno do płci brzydkiej jak i pięknej.

W naszym wnętrzu można zapomnieć o świecie zewnętrznym i odstresować się po ciężkim tygodniu pracy... – taką informację można znaleźć na stronie satinellespa.pl To motto nowego salonu day spa, który otworzył podwoje w połowie grudnia. Szybki rzut oka na zawartość strony internetowej i już wszystko (chyba?) wiemy. Kosmetyka profesjonalna, opalanie, fryzjerstwo i masaże (nawet gorącą czekoladą – kto wie, jak to „smakuje”?). To cztery filary, na których opiera działalność satinelle. To, co nietypowe dla Marek, to godziny otwarcia. W tygodniu można się gościć nawet do 20.00, co w mieście, gdzie banki potrafią kończyć działalność o 16.00, jest pozytywnym wyróżnikiem.

Czego brakuje? Na to zwróciła uwagę moja lepsza połowa. Nie ma elementów, zwykle integralnie związanych ze SPA (dla niezorientowanych – ten zwrot albo jest skrótem od łacińskiego zwrotu sanus per aquam, czyli zdrowie dzięki wodzie, albo nazwą belgijskiego miasta, słynącego z gorących źródeł). Tak mnie ten „mankament” zaintrygował, że chwyciłem za słuchawkę telefonu i wykręciłem numer do satinelle. Z rozmowy z sympatyczną panią wynikało, że miejsce na saunę czy hydromasaże jest „zabukowane”, na razie jednak z powodów finansowych sprawa jest w zawieszeniu.

Dużo łatwiej i taniej będzie poprawić stronę internetową. Galeria ze zdjęciami znajduje się wciąż „w budowie”. Szkoda, bo byłem ciekaw, jak wyglądają wnętrza. Do tego błąd na stronie (powinno być „otwarcie 16 grudnia”, a nie „16 grudzień”). Pewnie w ferworze przygotowań przeoczono te sprawy, ale to chyba ostatni dzwonek, by usunąć niedoskonałości.

 Trzymam kciuki.

Tadeusz_1972

Przed Świętami solennie obiecałem sobie: napiszę życzenia i odstawiam klawiaturę komputera aż do Nowego Roku. Odpoczywam od pisania blogu co najmniej przez tydzień. Słowa nie dotrzymam. Niespokojna dusza ze mnie. A wszystko przez śnieg, a raczej jego brak.

Tydzień temu dzieciaki miały kupę radości. Spadł śnieg, dookoła stało się biało, czyli święta miały być jak Pan Bóg przykazał. Pogoda zrobiła jednak dowcip i zamiast o dziecięce wyobrażenia zadbała o kieszenie mieszkańców Marek (wiadomo – koszty ogrzewania ). Zamiast śniegu i mrozów mieliśmy dzisiaj deszcz i dodatnią temperaturę. Gdy wybieraliśmy się na świąteczny obiad, nie dowierzaliśmy własnym oczom. Termometr w samochodzie wskazywał 11 stopni, oczywiście na plusie! Przez chwilę myśleliśmy, że nie obchodzimy Świąt Bożego Narodzenia, ale Wielkanocne. Mieszkańcy Marek nie pozwalają jednak, by taka myśl na dłużej zagościła w głowie…

Po świątecznym obżarstwie wybrałem się na wieczorny spacer. Mimo braku śniegu jest jakoś inaczej na mojej ulicy. To „sprawka” tych wszystkich osób, które zdecydowały się przystroić drzewka przed własnymi domami. Takiej liczby oświetlonych lampkami posesji jeszcze tu nie widziałem (fakt – mam dopiero dwuletni staż w Markach). Aż miło było – mimo zmroku i groźby ochlapania przez przejeżdżające samochody – spacerować ulicą, która w normalny dzień jest taka szara, taka bura, taka zwykła… Wziąłem do kieszeni komórkę. Wykorzystałem ją jako aparat fotograficzny. Jednak ani słowa, ani zdjęcia nie oddadzą rzeczywistego obrazu. Wybierzcie się kiedyś w święta na wieczorny spacer. Moim zdaniem – warto. Poniżej dowody:)

Ostatnie zdjęcie to dzieło Cruisera. Drzewka znajdziecie przy Chocimskiej

Tyle się wyrzekł Pan Jezus w Świętą Noc Betlejemską. Zrezygnował z ziemskiego majestatu, wygodnego mieszkania z firankami w oknach, ale nie wyrzekł się ziemskiej, ludzkiej miłości. Matczynej miłości, troski opiekuna – św. Józefa, serdeczności pasterzy i mędrców. Uświęcił ludzką miłość w naszych rodzinach. Dlatego Wigilia to opłatek, życzenia, podarunki. Poszukiwanie bliskich pogubionych w świecie. Radość spotkania przy stole.

Ks. Jan Twardowski

Oby tego wszystkiego w te piękne dni nam nie zabrakło…

Tadeusz_1972

Ten wpis dedykuje tym wszystkim, którzy nie mają (jeszcze) miejskiej kanalizacji. O ile wszyscy wiedzą, że w święta przynajmniej przez trzy dni wozy asenizacyjne nie będą jeździć (i dobrze, ludziom należy się odpoczynek), to za półtora tygodnia będzie jeszcze gorzej.

Spójrzcie na kalendarz. Sylwester wypada w czwartek, w piątek jest Nowy Rok, potem jest (teoretycznie) pracująca sobota 2 stycznia, wreszcie niedziela (i znów odpoczynek). Tak się składa, że w tym czasie powinienem przywołać wóz asenizacyjny. Ponieważ w owych dniach zwykle bywa spiętrzenie zamówień, zadzwoniłem zawczasu, próbując zamówić usługę na 31 grudnia. I uwaga! Wcale nie jest pewne, czy tego dnia szambiarki będą pracować. Nie dlatego, że kierowcy robią sobie wolne. Nie wiadomo, czy zlewnia tego dnia będzie działać. Dlatego sympatyczny pan po drugiej stronie telefonu powiedział, że przyjedzie w razie czego 30 grudnia. No i oczywście wyjaśnił, że 2 stycznia nie ma co liczyć, że ktoś będzie jeździć. Tym, którzy u siebie szykują sylwestrową imprezkę, radzę nie ryzykować i zamowić wóz wcześniej. Lepiej dmuchać na zimne! Nawet, gdy za oknem jest minus dziesięć!

 Tadeusz_1972

 …czyli trzy malutkie historie, związane z codziennym życiem, jakie w ciągu ostatnich dwóch tygodni udało mi i mojej żonie doświadczyć w naszym mieście…

Doświadczenie pozytywne

Niedługo miną dwa lata, jak mieszkamy na mareckiej ziemi. Przez płot mamy sąsiadów, z którymi wymieniamy grzecznościowe „dzień dobry”. Czasami zamienimy kilka słów więcej z sąsiadką, z jej mężem nie było jakoś specjalnie okazji. Ale to on ostatnio mnie zaskoczył. I to bardzo pozytywnie. Z jakichś powodów musiałem wyjść do ogródka (nie było jeszcze tak zimno), a sąsiad zdecydowanym krokiem podchodzi do ogrodzenia i uderza w takie słowa: – Czy Państwu wyłączyli prąd? – Nie, skąd – odpowiedziałem, słysząc w tle, że radiowy DJ nie stracił animuszu. Zacząłem się zastanawiać, dlaczego pyta. Zanim znalazłem odpowiedź, sąsiad mnie uprzedził. – Bo wie Pan co? U Pana sąsiadów – tam po lewej – ktoś łazi z zapaloną latarką. Czy to nie złodzieje? – Sprawdzę – odpowiedziałem. Nie zlekceważyłem tego sygnału. Założyłem kurtkę i poszedłem na przeszpiegi. Na szczęście nic złego się nie działo. Okazało się, że sąsiad zza ściany montował oświetlenie w pokoju, wyłączył korki i potrzebował latarki. Ale w duchu serca ucieszyłem się, że ten drugi – zza płotu – ma czujne oko i jest uczulony na tego typu sprawy .

Doświadczenie negatywne

Moja żona wybrała się z dzieciaki na zajęcia do Markach. W ich czasie ma trzy kwadranse wolnego. Postanowiła, że wpadnie do banku, który nas obsługuje, i załatwi jakąś drobną sprawę. Tak się szczęśliwie złożyło, że jeden z oddziałów znajduje się blisko miejsca zajęć dzieciaków. Ale radość żony trwała krótko. Kiedy tylko podeszła do jego drzwi, okazało się, że bank jest czynny do 16.00. Zaskoczenie. Człowiek jest przyzwyczajony, że tego typu instytucje pracują do 18-19. A tu niespodzianka – w dwa dni był krócej czynny. Oszczędność kosztów czy brak popytu na bankowe usługi? Jeśli to drugie, to zła wiadomość dla banku .

Doświadczenie słodko-kwaśne

Z padającego ostatnio śniegu najbardziej cieszyły się dzieci. Kierowcy i właściciele posesji pewnie mniej. Wychodząc nad ranem z dziećmi spostrzegliśmy na naszej ulicy malutki traktor z pługiem. Czasem takie można spotkać w marketach budowlanych. Pewnie jakiś (nad)aktywny sąsiad zaczął czyścić swój odcinek ulicy. Przyszła mi do głowy taka refleksja, że jeszcze trochę i obywatele przejmą od samorządu obowiązek utrzymania dróg lokalnych . Dowodzi tego wpis jednego z internautów na forum Marek (może to ten sam od traktora?), który napisał, że już od kilku lat sam odśnieża ulicę. Ciekawe, czy – tak jak zapowiada – potrąci sobie koszty z podatku od nieruchomości .

Tadeusz_1972

PS. Żeby być sprawiedliwym – tego samego dnia widziałem na gminnej drodze duży pług, który rzeczywiście pracował .

Są bardzo zwinne i dynamiczne. I – wbrew pozorom – nie zamieszkują pustyń i stepów Afryki i Azji. Działają – a jakże – w Polsce. Trzy z nich nawet w Markach. Panie, Panowie! Wśród najdynamiczniejszych małych i średnich polskich firm są trzy spółki z Marek…

Dzisiejszy „Puls Biznesu” przynosi dziesiąte zestawienia „Gazeli Biznesu”. Jest to coroczny ranking, który pokazuje najszybciej rosnące firmy z sektora małych i średnich firm. Nie ma żadnej kapituły, która wyróżnia spółki. Zestawienie jest tworzone wyłącznie na podstawie twardych danych, czyli wyników finansowych. Gazelą Biznesu mogła zostać firma, która rozpoczęła działalność przed 2006 r., w latach 2006-08 ani razu nie odnotowała straty, a jej minimalne przychody przekraczały 3 mln zł i nigdy nie były wyższe niż 200 mln zł. Wygrywała ta firma, która zanotowała największą, trzyletnią dynamikę sprzedaży. Ten laur zwieńczył skronie szefów bydgoskiej spółki CTDP. W ciągu trzech lat zwiększyła sprzedaż o 1919 proc.!

Poszperałem w zestawieniu. Na liście 4008 firm znalazłem także trzy firmy z naszego miasta. Najwyżej na liście uplasowała się spółka T-House Poland. W zestawienia w „PB” wynika, że w 2008 r. zatrudniała 6 osób, a jej sprzedaż sięgnęła 8,18 mln zł. Najistotniejsza jest oczywiście dynamika obrotów – przez trzy lata wyniosła 225 proc. Nie mogłem niestety znaleźć strony internetowej T-House. Ze szczątkowych danych, znalezionych w sieci, wynika, że zajmuje się spedycją i transportem.

Drugą w kolejności firmą z Marek jest Komandor (nomen omen) Warszawa, zajmujący się produkcją elementów zabudowy wnętrz. Tak, tak, to ten sam Komandor, który użyczył nam placu pod akcję „Tak dla Obwodnicy Marek”. W jego przypadku trzyletnia dynamika sprzedaży wyniosła 155,5 proc. Żeby dopełnić obrazu – firma zatrudniała w 2008 r. 50 osób, a jej sprzedaż 19,4 mln zł.

Stawkę mareckich firm zamyka ta największa z Gazeli. Mowa o Inter Europolu, czyli Piekarni Szwajcarskiej z ul. Słonecznej. Dzielnie z żoną dokładaliśmy się przez lata do jej wyniku, jeżdżąc po świeże pieczywo „ze Szwajcara”. A skoro mowa o jego sprzedaży, to w ubiegłym roku wyniosła 123,9 mln zł. Dość powiedzieć, że firma, która zatrudnia 120 osób, zanotowała w ciągu trzech lat 143 proc. dynamikę sprzedaży!

Gratuluję całej mareckiej trójce. Liczę, że w przyszłorocznym zestawieniu (które będzie obejmować trudniejszy 2009 r.) także nie zabraknie firm z naszego miasta.

Tadeusz_1972

Spójrzcie Państwo na tę niepozorną nieruchomość, położoną przy Piłsudskiego 41. To siedziba dawnej przychodni zdrowia, dzisiaj – już zabytek. Na listopadowej Radzie Miasta stanęła sprawa sprzedaży tej nieruchomości, wciśniętej między kamienice Briggsów. Dyskusja ponoć była gorąca, a wynik głosowania jest dla mnie pewną niespodzianką.

Na początku ważne zastrzeżenie. Nie chcę wyrokować, czy miasto powinno sprzedać ten budynek czy go pozostawić w gminnym zasobie. Zaciekawiły mnie natomiast dwie kwestie, związane z listopadowymi obradami rady.

Po pierwsze, znów naszym radnym (a przynajmniej większości) zabrakło odwagi. Jak zgodnie donoszą dwa niezależne od siebie źródła, w trakcie posiedzenia zgłoszono wniosek o głosowanie imienne w sprawie sprzedaży tejże nieruchomości. I to już chyba tradycja, że przepadł. Dalej nie mogę się nadziwić, że większość radnych – w końcu naszych reprezentantów – nie ma odwagi przyznać się do własnej decyzji. Mam też nadzieję, że jest to wyzwanie dla lokalnych mediów. Zapraszam (choć to nie moja rola) lokalnych dziennikarzy na kolejne obrady i sprawdzanie, kto i jak głosuje. W końcu to bardzo smakowity kąsek dla prasy (w myśl zasady – patrzcie, nie chcą się przyznać, ale my wiemy, kto jak głosował i podajemy to wam na tacy).

Po drugie, zaskakujący dla mnie jest wynik głosowania w sprawie sprzedaży nieruchomości. Mimo bezwzględnej przewagi Mazowieckiej Wspólnoty Samorządowej (MWS) wniosek burmistrza (popieranego przez to ugrupowanie) przepadł. A to znaczy, że – wbrew temu, co kiedyś napisałem – MWS wcale nie jest aż takim monolitem. Inna sprawa, że – jak donosi jeden z moich rozmówców – front przeciwników sprzedaży nieruchomości przy Piłsudskiego zaczyna się kurczyć. Czyli przy następnej próbie burmistrz może dopiąć celu.

 Tadeusz_1972

Ps. Z kronikarskiego obowiązku dodam, że z tytułu sprzedaży nieruchomości przy Piłsudskiego 41 miasto mogłoby zainkasować ponad pół miliona złotych.